Politieke opinie

Politieke jongerenpartijen luiden noodklok over budget ontwikkelingssamenwerking

Girls Rights Watch van Plan Nederland biedt vandaag, samen met de Jonge Democraten, DWARS, Jonge Socialisten, Oppositie , PerspectieF en SGP-Jongeren, een manifest aan de Tweede Kamer waarin een oproep wordt gedaan om de wereld welvarender en duurzamer te maken door het budget voor ontwikkelingssamenwerking te vergroten naar 0,7% van het BNP.

Landelijk Voorzitters Wouter van Erkel (huidig) en Kevin Brongers (aankomend) met het manifest. Lees het manifest hieronder.

Misconcepties

Elke dag hormonen slikken door het gebruik van de anticonceptiepil: voor 38 procent van de vrouwen in de vruchtbare leeftijd in Nederland is dit heel normaal. Al jaren is het voor puberende meisjes vanzelfsprekend om te starten met de anticonceptiepil. Toch blijkt het voor een grote groep (jonge) vrouwen steeds minder vanzelfsprekend: steeds meer vrouwen stoppen met de pil, zo stelt het CBS. Hoewel vaak wel op de bijsluiter vermeld, zijn bij veel meisjes en vrouwen de mogelijke gevolgen van de pil onbekend. Dit is verontrustend, aangezien deze er wel zijn.

Verschillende bijwerkingen worden toegeschreven aan de anticonceptiepil. Voorbeelden zijn depressie, een verlaagd libido en een verhoogd risico op borstkanker. Hoewel de meningen verschillen, tonen recente onderzoeksresultaten aan dat de pil wel degelijk effect heeft op de mate van zin in seks bij vrouwen. Bovendien beginnen meisjes vaak aan de pil wanneer ze ook seksueel actief worden, en hebben zij dus geen enkel idee hoe hun libido zal zijn wanneer ze de pil niet slikken. Op deze manier is het moeilijk het lage libido als gevolg van de pil te zien en heeft dit negatieve gevolgen voor het seksleven van veel jonge vrouwen. Daarnaast kampen veel vrouwen met klachten zonder door te hebben dat de pil de boosdoener is. Wanneer zij stoppen met de pil worden zij plotseling verlost van tal van klachten: ze voelen zich minder ‘vlak’, functioneren beter op het werk en depressieklachten verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Los van de vraag of we het wel wenselijk moeten vinden dat zoveel vrouwen al op extreem vroege leeftijd beginnen met het innemen van hormonen, is het al helemaal vreemd dat zoveel vrouwen de pil te slikken zonder de gevolgen te kennen. Door de vanzelfsprekendheid van de anticonceptiepil wordt er een afbreuk gedaan op de keuzevrijheid van de vrouw. Er bestaat een breed scala van anticonceptiemiddelen en er zou goed moeten worden nagedacht welk middel voor welk individu op welk moment de beste keuze is. Op dit moment wordt de pil vaak voorgeschreven door het gemakkelijke gebruik en de gewoonte van de arts. Soms is een telefoontje naar de huisartsassistente genoeg om jarenlang de pil te mogen ophalen bij de apotheek. Dit is gevaarlijk; de pil is en blijft een medicijn, met bijwerkingen waar goede voorlichting noodzakelijk is.

Het slikken van hormonen, vaak jaren achter elkaar, zou niet vanzelfsprekend moeten zijn. De anticonceptiepil zou moeten worden behandeld als medicijn, en hierdoor moet bij het voorschrijven van anticonceptie een breder scala aan keuzes worden voorgelegd, met de nadruk op volledige informatieverstrekking en voorlichting. Dit zou niet enkel moeten gebeuren bij de voorschrijvende arts, maar een bredere campagne is nodig. Scholen zouden er goed aan doen bij seksuele voorlichting ook de schaduwkant van de pil toe te lichten. 

Op deze manier worden meisjes en vrouwen zich eerder bewust van de mogelijke gevolgen van de anticonceptiepil en hebben zij een grotere keuzevrijheid bij het gebruiken van anticonceptie. Artsen, maar zeker ook de overheid, zouden er goed aan doen zich in te spannen zodat jonge vrouwen een goed geïnformeerde keuze kunnen maken over welke vorm van anticonceptie ze gebruiken.

Lysanne van Schaik is lid van de Jonge Democraten

Later als ik dood ben...

De huidige Wet op de Lijkbezorging beperkt het zelfbeschikkingsrecht van mensen en zou meer ruimte moeten bieden voor alternatieve wijzen van lijkbezorging. Zo leeft bij veel mensen de wens voor een duurzamere uitvaart dan nu juridisch mogelijk is. De huidige juridische situatie biedt vier wijzen van lijkbezorging. Te weten begraven, cremeren, terbeschikkingstelling van de wetenschap en het zeemansgraf, mits het overlijden op zee gebeurt in dat laatste ggeval. In plaats van een limitatief aantal mogelijkheden van lijkbezorging pleiten wij voor een verandering van de wet op de lijkbezorging die randvoorwaarden stelt waarbinnen lijkbezorging plaats kan vinden. Het recent door I&O gedane onderzoek toont aan dat zeven op de tien Nederlanders geen bezwaren heeft tegen alternatieve methoden van lijkbezorging.

Er zijn verschillende methoden van lijkbezorging reeds ontwikkeld of nog in de ontwikkelingsfase. In verschillende landen, waaronder Nederland, biedt de wet geen mogelijkheid om deze methoden in de praktijk te brengen. Dat is betreurenswaardig. Nieuwe methoden van lijkbezorging bieden voordelen tegenover de bestaande methoden. Zo zijn de methoden vaak duurzamer en passen ze beter in de moderne tijd. De troosteloze rijen stenen hoeven niet beeldbepalend te zijn op gedenkplaatsen. In plaats daarvan zouden gedenkplaatsen ook groener en waardiger kunnen.

Enkele ontwikkelde methoden van alternatieve lijkbezorging zijn cryomeren en resomeren. Cryomeren, ook wel vriesdrogen, is zo’n methode  Resomeren is een versnelde vorm van composteren waarbij door middel van een chemische reactie het lichaam wordt afgebroken. Beide methoden zijn milieuvriendelijker, goedkoper en vragen minder ruimte op dan begraafplaatsen.

 Bij alternatieve wijzen van lijkbezorging hoeven we overigens niet alleen te denken aan de nieuw te ontwikkelen methoden. Er zijn ook wensen bekend van mensen die graag gemummificeerd willen worden, of om andere culturele of religieuze redenen willen afwijken van de huidige wet op lijkbezorging. We moeten hierbij niet vergeten dat in andere landen geheel andere wijzen van lijkbezorging tot de norm behoren.


Beleving van de dood
De vrijheid om bewuste keuzes te maken rondom het overlijden draagt bij aan twee doelen. Ten eerste kan keuzevrijheid bijdragen aan meer bewustwording voor de te overlijden persoon. Er heerst nog altijd een taboe rondom de dood. Dit taboe zorgt ervoor dat gesprekken over de dood en zaken daaromheen nog altijd een negatieve connotatie kennen. Een vrijere wetgeving kan bijdragen aan meer open houding richting het levenseinde.

Ten tweede wordt het op deze manier gemakkelijker voor nabestaanden om om te gaan met de dood van een dierbare omdat de wensen van de te overlijden persoon bekend zijn en daaraan ook meer voldaan kan worden. Uit onderzoek van uitvaartorganisatie Yarden blijkt bovendien dat meer vrijheid rondom lijkbezorging bijdraagt aan een goede rouwverwerking. Op deze manier wordt de beleving van de dood dus prettiger voor alle betrokkenen.  

Een waardig levenseinde
Bij een aangepaste wet op lijkbezorging moeten we niet de consequenties uit het oog verliezen. Er moeten nog steeds kaders blijven bestaan waarbinnen de alternatieve wijzen van lijkbezorging ontwikkeld kunnen worden. In de praktijk zal dit er op neerkomen dat door ethici, medici en juristen beoordeeld zal worden of bepaalde wensen verantwoord en levensvatbaar zijn.

Dit zal betekenen dat nog steeds niet alle wensen rondom het levenseinde gehonoreerd kunnen worden. Er zijn situaties denkbaar waarin de wens van de overledene niet dient te prevaleren. Hierbij kan gedacht worden aan redenen van openbare orde of de goede zeden.

Uitgangspunt van de herziene Wet op de Lijkbezorging zou moeten zijn dat een ieder in beginsel vrijheid heeft om een methode van lijkbezorging te kiezen. Pas wanneer gegronde redenen bestaan om een verzoek niet te honoreren zou een overheid op moeten treden. Het is tijd voor de stap van een gesloten naar een meer open stelsel van lijkbezorging.

Wouter van Erkel, Landelijk voorzitter Jonge Democraten
Shannon Witlox, Bestuurslid Jonge Democraten Rotterdam

Zeven argumenten voor jongensbesnijdenis en waarom ze niet kloppen

Vorige week publiceerden wij ons opiniestuk in het NRC Handelsblad over jongensbesnijdenis. Sindsdien hebben wij veel positieve en zeker ook negatieve reacties gekregen. Vaak zien we echter dat in discussies dezelfde punten worden aangehaald. Graag grijpen wij nu de kans aan om zeven argumenten te weerleggen:


  1. Jongensbesnijdenis is een heel onschuldige ingreep
    Omdat jongensbesnijdenis binnen veel gemeenschappen de norm is kan dit idee zich voordoen dat de ingreep onschuldig van aard is. Helaas is dit niet waar. De voorhuid van een man is erogeen weefsel. Dat maakt dat dat er een hoge concentratie zenuwuiteinden is in de voorhuid. De ingreep is daarmee, zelfs onder verdoving, uitermate pijnlijk. Nadelen van jongensbesnijdenis kunnen daarnaast verminderd seksueel genot, plasbuisvernauwing door verhoorning, en ontstekingen na de ingreep zijn. Het wil zelfs nog wel eens voorkomen dat per ongeluk een deel van de penis van een baby wordt meegenomen tijdens de besnijdenis. Daarnaast is er nog zoals iets als de metzitzah b'peh. Een gebruik bij zwaar orthodox-Joodse besnijdenissen, waarbij de uitvoerder (doorgaans geen arts maar een zogenaamde moheel) met de mond het bloed rond de penis wegzuigt. Buiten dat dit buitengewoon onsmakelijk is, is het ook nog eens zeer gevaarlijk met het oog op infecties.
  1. Jongensbesnijdenis is hygiënischer
    Dit argument is eenvoudig om af te doen als onzinnig. De overkoepelende Nederlandse artsenfederatie KNMG concludeert in haar rapport dat er geen overtuigend bewijs is voor medische voordelen. Een ruime meerderheid onder de Nederlandse artsen steunt het KNMG-standpunt en onder meer de Nederlandse wetenschappelijke verenigingen voor urologie, kindergeneeskunde en plastische chirurgie hebben het rapport ondertekend. Waar stromend water is, is er geen hygiënevoordeel aan besnijdenis, of in ieder geval geen voordeel dat opweegt tegen de risico’s en nadelen van de ingreep.



  2. Vrijheid van religie spreekt in het voordeel van jongensbesnijdenis
    Grondrechten zijn altijd vatbaar voor discussie en interpretatie. In het geval van vrijheid van religie speelt in het bijzonder de vraag aan wie de vrijheid is toebedeeld. Aan de groep, of aan het individu? In dat laatste geval zou je immers moeten stellen dat het aanbrengen van een irreversibel religieus merkteken op een kind dat hier zelf niet over kan meepraten indruist tegen diens vrijheid van godsdienst. Kinderen hebben ook recht op vrijheid. Vrijheid van godsdienst behelst immers de vrijheid om zelf een religie te kiezen, van religie te wisselen en eventueel een religie te laten vallen. Wij hechten hier in het bijzonder aan de woorden ‘een ieder’ in artikel zes van de Nederlandse Grondwet. Ook het kinderrechtenverdrag staat op zeer gespannen voet met de operatie.



  3. In de Verenigde Staten is besnijdenis normaal
    Dit punt is natuurlijk helemaal geen argument, maar wordt desalniettemin vaak aangehaald in de discussie over jongensbesnijdenis. Het is daarom nuttig om iets over de historie van jongensbesnijdenis in de VS te weten. Aan het begin van de 20ste eeuw werd in ingreep in de Verenigde Staten populair. Daarvoor werd de ingreep hoofdzakelijk enkel door volgers van het Jodendom en de Islam uitgevoerd. Onverdoofde besnijdenis werd later onder meer sterk gepropageerd door conservatieve artsen die het als middel tegen masturbatie zagen. Seksualiteit zou in alle vormen immers fout zijn. Diezelfde artsen (waaronder Dr. John Harvey Kellogg, van de cornflakes) vonden het ook een puik idee vrouwelijke clitorissen met fenol (een zenuwdodende stof) te bewerken zodat ook vrouwen niet meer aan verderfelijke lusten toe zouden geven. In de VS wordt nog iets meer dan de helft van de kinderen besneden.



  4. Mannenbesnijdenis en vrouwenbesnijdenis zijn onvergelijkbaar
    Deze discussie doet zich ook nog wel eens voor. Dat kunnen we ook begrijpen, maar het misverstand is er hier mede in gelegen dat de opvatting heerst dat vrouwenbesnijdenis per definitie inhoudt dat (onder meer) de clitoris van de vrouw wordt weggesneden. Dit is de bekendste, maar zeker niet de enige vorm van vrouwenbesnijdenis. Een ander voorbeeld van vrouwenbesnijdenis is de zogenaamde ‘sunna light’. Deze vorm houdt in dat er een prikje in de voorhuid rond de clitoris wordt gegeven, waarbij er een druppel bloed vrijkomt. Pijnlijk, maar er wordt geen weefsel weggenomen. Een vorm van kindermishandeling, en daarom verboden. Het behoeft echter geen argumentatie dat deze vorm van vrouwenbesnijdenis minder inbreuk maakt op de rechten van een kind dan het wegsnijden van de voorhuid.



  5. Het ontmoedigen van religieuze jongensbesnijdenis is de dictatuur van de meerderheid

    Democratie hoort niet gelijk te staan aan de meerderheidsregel en dat zullen wij zeker niet zeggen. Dat de meerderheid iets wil mag nooit een argument op zich zijn om bepaalde veranderingen door te voeren. Er moet kritisch gekeken worden naar elke handeling van de wetgever waarbij rechten zouden kunnen botsen. Er zijn echter voldoende situaties waarin de vrijheid van religie beperkingen kent als anderen last hebben van de uitoefening daarvan. Zo zijn Jehova’s getuigen tegen het ontvangen van een bloedtransfusie, maar kan een arts in een noodgeval toch bepalen dat een kind gedoneerd bloed ontvangt als de ouders zich verzetten. In Canada heerste er onlangs nog een discussie over of sikhs een rituele dolk bij zich mogen dragen op scholen. Volgers van het sikhisme dienen immers een zogenaamde Kirpan te dragen. In al deze situaties moet een afweging worden gemaakt over wat religieuze vrijheid inhoudt en wanneer een beroep hierop gegrond is. Wat de meerderheid wil is hierin geen relevant gegeven.


  6. De oplossing ligt in een verbod

    Vaak is het aanlokkelijk iets dat ‘fout’ is direct te willen verbieden. Wij zijn tegen het niet-therapeutisch besnijden van kinderen, maar een verbod levert, naar alle waarschijnlijkheid enkel meer problemen op. Ook de KNMG verwacht dat de ingreep ondergronds zou kunnen gaan. Wel hebben wij een aantal (grotendeels los van elkaar staande) voorstellen om het snijden in gezonde kinderen verder te ontmoedigen:

    - Laat de ingreep enkel uitvoeren door artsen. Zo verbetert de controle en kunnen extreme uitwassen zoals de metzitzah b'peh worden voorkomen
    - Laat ouders een contract tekenen waarin ze laten weten op de hoogte te zijn van medische nadelen en risico’s van de ingreep
    - Verhoog gradueel de minimumleeftijd voor een besnijdenis, zodat een kind zelf mee kan beslissen over de ingreep en ouders aan het denken worden gezet
    - Las een verplichte bedenkperiode in voor de ouders
    - Gemeenschappen waarbinnen besnijdenissen voorkomen kunnen initiatief nemen op te sturen op een alternatief ritueel waarbij de rechten van het kind in hogere mate gewaarborgd blijven





 

 

Waardeer passie echt!

Opiniestuk naar aanleiding van verschijnen Passie Gewaardeerd, rapport van de SER en de RvC (21-04-2017)

 

Op 21 april 2017 verscheen het advies Passie Gewaardeerd van de SER en de Raad van Cultuur over de versterking van de positie van werkenden in de culturele en creatieve sector. Het advies geeft concrete voorstellen om het verdienvermogen in de sector te vergroten, de inkomenszekerheid te verbeteren, om scholing te bevorderen en ook om het overleg tussen vakbeweging en werkgevers te versterken. Een positief en broodnodig geluid voor een sector waarin een vaste baan een zeldzaamheid is geworden en waarin het woord ‘ZZP’ analoog staat voor werknemer. Dit alles klinkt prachtig.

 

Toch zit er een destructieve toon in het advies. Een toon die we inmiddels al zo gewend zijn dat we deze haast niet meer horen. Het is deze toon – vanzelfsprekend sinds de keiharde bezuinigingen op kunst en cultuur - die de sector nog meer schade zal aanrichten.

 

Deze toon blijkt uit een aantal zaken. Ten eerste is het aan de sector zelf haar waarde te bewijzen. Wat dit precies betekent, blijft onduidelijk. Nog meer controle? Nog meer verantwoording? Dat dit voor de sector een onmogelijke opgave is, blijkt even later uit het advies wanneer de indirecte positieve effecten van kunst en cultuur opgenoemd worden: innovatiebeleid, stedelijke profilering en regionale groei.

Ten tweede is het aan de sector te wijten dat zij zo zwak is – immers, zij heeft zichzelf niet goed vertegenwoordigd. Een vreemde opmerking, gezien het feit dat de uitgemergelde culturele sector niet over de middelen bezit haar eigen vertegenwoordiging goed te bekostigen (later in het advies erkennen de raden dit ook) en gezien het feit dat, wanneer de trend zich doorzet, de helft van de werknemers in de culturele en creatieve sector straks ZZP’er is. Geen gemakkelijke opgave je te vertegenwoordigen wanneer je geen ‘echte’ baan hebt.

 

Ten derde spreekt het advies over het experimenteren met het collectief onderhandelen van ZZP’ers, het vergroten van het aantal ZZP’ers met een arbeidsongeschiktheidsverzekering en het opzetten van een sectorscholingsfonds. Wanneer mensen in deze sector weer als fatsoenlijke werknemers in dienst zouden worden genomen, zijn al deze pleistermaatregelen onnodig. Zo ontkennen deze maatregelen het eigenlijke probleem: de uitbuiting van werkenden zonder vaste baan. Je zou verwachten van deze SER-voorzitter dat zij nog weet wat fatsoenlijke arbeid precies betekent.

 

We kunnen concluderen dat de achterliggende bedoeling van het advies goed is – de toon volstrekt verkeerd. De voorgestelde maatregelen zullen geen duurzame sector creëren. Het demoniserende debat over de culturele en creatieve sector is nog niet ten einde.

 

 

Milan van Manen, Laura de Adelhart Toorop
Werkgroep Kunst, cultuur & media

 

JD Blog

Bram - De Nuchtere

Door: Michiel Ruland Bram: Nuchter en er zijn dus geen opvallende foto van hem te vinden. Voor mijn derde en laatste interview spreek ik af met Bram. Bram lijkt in het contact voorafgaand aan het...

Lees meer...

vrijdag 01 september 20:00
Openingsborrel - Rotterdam
maandag 04 september 19:45
Jaaropening met Mini-AAV - Arnhem-Nijmegen
maandag 04 september 20:00
Join the party! - Utrecht
dinsdag 05 september 19:30
Dinosaurusverhalen - Leiden-Haaglanden
dinsdag 05 september 20:00
Introborrel voor nieuwe (en oude) leden - Groningen
vrijdag 08 september 18:00
JD Brabant Kick-off BBQ - Brabant
zaterdag 09 september 10:00
Septembercongres - Landelijk
maandag 11 september 20:00
Let's make this work(group) together! - Utrecht

» Bekijk volledige kalender

Vul hieronder je emailadres in om een link te krijgen waarmee je je aan kunt melden voor de nieuwsbrieven van de Jonge Democraten en waarmee je je abonnementen kunt wijzigen.

» Bekijk eerdere nieuwsbrieven

Twitter

Jonge Democraten Online

FacebookLinkedInTwitterYouTube

© 2017 Jonge Democraten