Blogpost

Zeven argumenten voor jongensbesnijdenis en waarom ze niet kloppen

Vorige week publiceerden wij ons opiniestuk in het NRC Handelsblad over jongensbesnijdenis. Sindsdien hebben wij veel positieve en zeker ook negatieve reacties gekregen. Vaak zien we echter dat in discussies dezelfde punten worden aangehaald. Graag grijpen wij nu de kans aan om zeven argumenten te weerleggen:


  1. Jongensbesnijdenis is een heel onschuldige ingreep
    Omdat jongensbesnijdenis binnen veel gemeenschappen de norm is kan dit idee zich voordoen dat de ingreep onschuldig van aard is. Helaas is dit niet waar. De voorhuid van een man is erogeen weefsel. Dat maakt dat dat er een hoge concentratie zenuwuiteinden is in de voorhuid. De ingreep is daarmee, zelfs onder verdoving, uitermate pijnlijk. Nadelen van jongensbesnijdenis kunnen daarnaast verminderd seksueel genot, plasbuisvernauwing door verhoorning, en ontstekingen na de ingreep zijn. Het wil zelfs nog wel eens voorkomen dat per ongeluk een deel van de penis van een baby wordt meegenomen tijdens de besnijdenis. Daarnaast is er nog zoals iets als de metzitzah b'peh. Een gebruik bij zwaar orthodox-Joodse besnijdenissen, waarbij de uitvoerder (doorgaans geen arts maar een zogenaamde moheel) met de mond het bloed rond de penis wegzuigt. Buiten dat dit buitengewoon onsmakelijk is, is het ook nog eens zeer gevaarlijk met het oog op infecties.
  1. Jongensbesnijdenis is hygiënischer
    Dit argument is eenvoudig om af te doen als onzinnig. De overkoepelende Nederlandse artsenfederatie KNMG concludeert in haar rapport dat er geen overtuigend bewijs is voor medische voordelen. Een ruime meerderheid onder de Nederlandse artsen steunt het KNMG-standpunt en onder meer de Nederlandse wetenschappelijke verenigingen voor urologie, kindergeneeskunde en plastische chirurgie hebben het rapport ondertekend. Waar stromend water is, is er geen hygiënevoordeel aan besnijdenis, of in ieder geval geen voordeel dat opweegt tegen de risico’s en nadelen van de ingreep.



  2. Vrijheid van religie spreekt in het voordeel van jongensbesnijdenis
    Grondrechten zijn altijd vatbaar voor discussie en interpretatie. In het geval van vrijheid van religie speelt in het bijzonder de vraag aan wie de vrijheid is toebedeeld. Aan de groep, of aan het individu? In dat laatste geval zou je immers moeten stellen dat het aanbrengen van een irreversibel religieus merkteken op een kind dat hier zelf niet over kan meepraten indruist tegen diens vrijheid van godsdienst. Kinderen hebben ook recht op vrijheid. Vrijheid van godsdienst behelst immers de vrijheid om zelf een religie te kiezen, van religie te wisselen en eventueel een religie te laten vallen. Wij hechten hier in het bijzonder aan de woorden ‘een ieder’ in artikel zes van de Nederlandse Grondwet. Ook het kinderrechtenverdrag staat op zeer gespannen voet met de operatie.



  3. In de Verenigde Staten is besnijdenis normaal
    Dit punt is natuurlijk helemaal geen argument, maar wordt desalniettemin vaak aangehaald in de discussie over jongensbesnijdenis. Het is daarom nuttig om iets over de historie van jongensbesnijdenis in de VS te weten. Aan het begin van de 20ste eeuw werd in ingreep in de Verenigde Staten populair. Daarvoor werd de ingreep hoofdzakelijk enkel door volgers van het Jodendom en de Islam uitgevoerd. Onverdoofde besnijdenis werd later onder meer sterk gepropageerd door conservatieve artsen die het als middel tegen masturbatie zagen. Seksualiteit zou in alle vormen immers fout zijn. Diezelfde artsen (waaronder Dr. John Harvey Kellogg, van de cornflakes) vonden het ook een puik idee vrouwelijke clitorissen met fenol (een zenuwdodende stof) te bewerken zodat ook vrouwen niet meer aan verderfelijke lusten toe zouden geven. In de VS wordt nog iets meer dan de helft van de kinderen besneden.



  4. Mannenbesnijdenis en vrouwenbesnijdenis zijn onvergelijkbaar
    Deze discussie doet zich ook nog wel eens voor. Dat kunnen we ook begrijpen, maar het misverstand is er hier mede in gelegen dat de opvatting heerst dat vrouwenbesnijdenis per definitie inhoudt dat (onder meer) de clitoris van de vrouw wordt weggesneden. Dit is de bekendste, maar zeker niet de enige vorm van vrouwenbesnijdenis. Een ander voorbeeld van vrouwenbesnijdenis is de zogenaamde ‘sunna light’. Deze vorm houdt in dat er een prikje in de voorhuid rond de clitoris wordt gegeven, waarbij er een druppel bloed vrijkomt. Pijnlijk, maar er wordt geen weefsel weggenomen. Een vorm van kindermishandeling, en daarom verboden. Het behoeft echter geen argumentatie dat deze vorm van vrouwenbesnijdenis minder inbreuk maakt op de rechten van een kind dan het wegsnijden van de voorhuid.



  5. Het ontmoedigen van religieuze jongensbesnijdenis is de dictatuur van de meerderheid

    Democratie hoort niet gelijk te staan aan de meerderheidsregel en dat zullen wij zeker niet zeggen. Dat de meerderheid iets wil mag nooit een argument op zich zijn om bepaalde veranderingen door te voeren. Er moet kritisch gekeken worden naar elke handeling van de wetgever waarbij rechten zouden kunnen botsen. Er zijn echter voldoende situaties waarin de vrijheid van religie beperkingen kent als anderen last hebben van de uitoefening daarvan. Zo zijn Jehova’s getuigen tegen het ontvangen van een bloedtransfusie, maar kan een arts in een noodgeval toch bepalen dat een kind gedoneerd bloed ontvangt als de ouders zich verzetten. In Canada heerste er onlangs nog een discussie over of sikhs een rituele dolk bij zich mogen dragen op scholen. Volgers van het sikhisme dienen immers een zogenaamde Kirpan te dragen. In al deze situaties moet een afweging worden gemaakt over wat religieuze vrijheid inhoudt en wanneer een beroep hierop gegrond is. Wat de meerderheid wil is hierin geen relevant gegeven.


  6. De oplossing ligt in een verbod

    Vaak is het aanlokkelijk iets dat ‘fout’ is direct te willen verbieden. Wij zijn tegen het niet-therapeutisch besnijden van kinderen, maar een verbod levert, naar alle waarschijnlijkheid enkel meer problemen op. Ook de KNMG verwacht dat de ingreep ondergronds zou kunnen gaan. Wel hebben wij een aantal (grotendeels los van elkaar staande) voorstellen om het snijden in gezonde kinderen verder te ontmoedigen:

    - Laat de ingreep enkel uitvoeren door artsen. Zo verbetert de controle en kunnen extreme uitwassen zoals de metzitzah b'peh worden voorkomen
    - Laat ouders een contract tekenen waarin ze laten weten op de hoogte te zijn van medische nadelen en risico’s van de ingreep
    - Verhoog gradueel de minimumleeftijd voor een besnijdenis, zodat een kind zelf mee kan beslissen over de ingreep en ouders aan het denken worden gezet
    - Las een verplichte bedenkperiode in voor de ouders
    - Gemeenschappen waarbinnen besnijdenissen voorkomen kunnen initiatief nemen op te sturen op een alternatief ritueel waarbij de rechten van het kind in hogere mate gewaarborgd blijven





 

 

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to Twitter

JD Blog

Denk mee met de JDenktank

De JD heeft een schat aan kennis en ervaring. Deze schat is echter verdeeld over allemaal verschillende leden. Wil jij jouw kennis en ervaring op een informele manier delen met het Landelijk Bestuu...

Lees meer...

woensdag 27 september 20:00
Teamavond - Brabant
vrijdag 29 september 19:00
BBBBB Overijssel - BuitenBubbelBorrel met Bestuur Brongers - Landelijk
vrijdag 29 september 20:00
Maandborrel - Amsterdam
vrijdag 29 september 20:00
PJO borrel - Limburg
zaterdag 30 september 11:00
Actie voor het sleepnetwetreferendum - Leiden-Haaglanden
maandag 02 oktober 19:45
Het Nijmeegse Progressieve Debat - Arnhem-Nijmegen
dinsdag 03 oktober 20:00
Lokale Democratie - Democratie 2.0? - Groningen
dinsdag 03 oktober 20:00
100 jaar mannenkiesrecht - Amsterdam

» Bekijk volledige kalender

Vul hieronder je emailadres in om een link te krijgen waarmee je je aan kunt melden voor de nieuwsbrieven van de Jonge Democraten en waarmee je je abonnementen kunt wijzigen.

» Bekijk eerdere nieuwsbrieven

Twitter

Jonge Democraten Online

FacebookLinkedInTwitterYouTube

© 2017 Jonge Democraten