Blogpost

Mark Ottema, sympathieke allemansvriend

Er zijn weinig Jonge Democraten zo open en benaderbaar als de aankomend secretaris promotie. Tijdens het congres won Mark de verkiezingen, van twee andere JD’ers die voor dezelfde functie kandideerden. Wat zit er achter het onschuldige en positieve voorkomen van deze kleine Stadjer? In de Kroon, met uitzicht op het Rembrandtplein, ontmoette de DEMO Mark Ottema, die vanaf september aan zijn nieuwe uitdaging begint. ‘Voor deze functie moet je een beetje gek zijn.’

Tekst: Mart Roumen

Mark Ottema

Toen Mark nog écht klein was, woonde hij in Uithuizen. Het vijfduizend-inwoners tellende dorpje, bekend van... ehm * klikt door naar Wikipedia * Seth Gaaikema, ligt vijfentwintig kilometer boven de stad Groningen. Zijn ouders gaven hem een vrije opvoeding, waarbinnen hij zijn eigen grenzen mocht en kon verkennen. Eén keer in de drie weken ging de familie Ottema naar de kerk, daar werd met name het respect voor de medemens bijgebracht. Toch speelt het geloof geen grote rol in het gezin. ‘Inmiddels zijn ze ook niet echt meer gelovig’, vertelt Mark.

Op de basisschool leerde hij zijn vrienden kennen - ‘met wie ik nog steeds regelmatig ga zuipen’ - en had hij een prima periode. De jonge Mark kwam er al snel achter dat hij meer in zijn mars had dan veel van zijn klasgenoten. ‘Het waren een beetje domme mensen. Ik haalde zonder enige moeite altijd de hoogste scores.’ Verder was er weinig spanning, volgens Mark. ‘Nou’, begint hij te blozen. ‘Ér is wel één verhaal.’ Een trippeltje verder wil hij pas vertellen wat er aan de hand was. Een wenk. De serveerder haast zich en zet Marks biertje elegant op de smaakvolle kastanjebruine tafel. ‘Ik klom met gym in een touw en kreeg toen een heel apart gevoel. Jaren later – toen ik meer ging experimenteren – bleek dat dit mijn eerste seksuele ervaring was.’

Op de middelbare school in Warffum – 2170 inwoners en bekend van de laatste handbediende telefooncentrale – doorliep hij het VWO met de pakketten N&T én N&G. Zo kon hij altijd nog alle kanten op later. Ergens in zijn achterhoofd was het idee om geneeskunde te gaan studeren, maar zeker niet concreet. Ondanks de soepele voortgang van zijn schoolperiode waren er niet echt docenten die hem konden raken. Mevrouw Metzemaekers van het vak Nederlands was de enige uitzondering. ‘Dat was een moederfiguur die me waardeerde zoals ik was. Ik kon lekker mezelf zijn.’

Op school was Mark een manusje van alles. Hij organiseerde schoolfeesten en introdagen voor nieuwe scholieren en meldde zich ook aan voor het debatteam. Daar kwam hij achter zijn politieke interesse. ‘Ik merkte al snel dat Pechtold datgene zei wat het dichtste bij mijn mening komt. Hij overtuigde mij met zijn standpunten over drugsbeleid en individuele vrijheid. Ik kreeg D66-sympathie. Ik ben blij dat hij onze partijleider is.

Gelukkig had hij naast zijn drukke werkzaamheden nog wel tijd om het leven van een normale scholier te ondergaan. ‘Ja, we deden wel eens gekke dingen’, glimlacht hij. Eén keer liep een schuurfeest uit de hand, omdat Mark een volledige fles dropshot op dronk door een of andere weddenschap. ‘Ik had zo’n dorst dat ik één of andere pot heb leeggedronken, met allemaal spinnenwebben erin. Ah man, ik ging echt dood!’ Hij komt op dreef. ‘Tijdens het examenfeest zoende ik met een plork, voor één euro. Begon ze gelijk tegen me te jammeren en vroeg ze hoe lang ik al gevoelens voor haar had. Hou op!’

Hoe langer we doorgaan hoe losser de tong komt. Al komt dat wellicht ook door de assertieve serveerder, die structureel nieuw speciaalbier klaar zet als de oude op zijn. De teller staat op vier Westmalle Trippel per persoon en de anekdotes schieten heen en weer. ‘Dit is toch geen date hé’, vraagt Mark vertwijfeld halverwege het interview. ‘Nee Mark. Nog niet, denk aan je relatie’, is zijn interviewer een wijs man.

Terug naar de kern. In 2010 moest Mark zijn opleiding kiezen. ‘Eén ding stond vast’, vertelt hij. ‘De opleiding moest in Groningen zijn. Die stad is alles voor mij.’ Het werd de opleiding bedrijfskunde. Daar werd hij al snel lid van de studentenvereniging en ging hij op zichzelf wonen met enkele experimentele types. ‘Zij hadden open relaties, er gebeurden de gekste dingen daar. Het was er altijd feest, ik heb er veel nieuwe mensen leren kennen. Echt een toffe periode.’

'Bij JD-Groningen zaten arrogante en narcistische types'

Een jaar later werd Mark, samen met Bas (huidig algemeen secretaris), lid van D66 en de Jonge Democraten. Bij de JD-Groningen was het ijs niet gelijk gebroken. ‘Het waren een beetje narcistische en arrogante types. Heel anders dan bij mijn studentenvereniging.’ Toch vond hij langzaam zijn weg bij de Jonge Democraten. ‘Na drie bijeenkomsten kwam de functie van secretaris promotie vrij, omdat er iemand weg viel. Ik moest solliciteren bij Rik (Van Berkel) en Hannelore (Vanderveen), en ben ik het toen gewoon geworden’, klinkt het verbaasd en blij.

Er kwam steeds meer Jonge Democraten in het leven van de Stadjer. Het nieuwe bestuur, met Mark op de interim positie, groeide naar elkaar en werd steeds hechter. ‘Marjolein (Niewijk) was de ergste, zij is echt fantastisch. Wat hebben we maffe dingen gedaan, zeker tijdens bestuursweekends', een schittering schiet door zijn ogen. 'Drank, veel te veel drank! Skinnydips, bellyshots. Het liep altijd uit de hand.’

Na een jaar als penningmeester in het afdelingsbestuur, kwam het besef dat hij nog helemaal geen zin had om de Jonge Democraten te verlaten. Nadat de kandidatuur van een aantal andere JD’ers voor deze en andere posten bekend werd, besloot hij dat hij in het landelijk bestuur wilde gaan. ‘Ik heb een instelling die past en heb feeling met nieuwe leden. Je moet daar een beetje gek voor zijn. Dat ben ik.’

Ook inhoudelijk had hij een visie op zijn nieuwe functie. Er zullen, als het aan hem ligt, een aantal zaken gaan veranderen ten opzichte van de huidige organisatie. ‘Ik wil af van het intellectuele clubje, dat met elkaar vooral in de kranten wil publiceren. We moeten acties voor grotere doelgroepen gaan organiseren en toegankelijker worden. Ik zou bijvoorbeeld MBO’ers veel meer willen betrekken bij de Jonge Democraten.’

'Er komt één introweekend'

Eén van de belangrijkste middelen van de secretaris promotie is het introweekend. Ook dat zal veranderen. ‘Er komt één introweekend’, begint hij stellig. ‘Daarnaast wil ik inzetten op meerdere introdagen, in samenwerking met de verschillende afdelingen. Zo kunnen we veel meer nieuwe leden bereiken en interesseren voor de JD.’ Het introweekend zal bestaan uit kwalitatieve gasten ‘geen afdelingsbestuurders die zomaar wat komen vertellen’ en er zal in de tussentijd genoeg ruimte voor informele momenten ‘de typische JD-cultuur.’

De nieuwe secretaris promotie is een voorstander van goede contacten met D66 en voor sterke wisselwerking tussen beide verenigingen. ‘Het zomaar afzetten tegen D66 is niet aan mij besteed, we zouden juist heel veel voor elkaar kunnen betekenen’, stelt hij. ‘Het is zonde dat we bijvoorbeeld niet veel meer Tweede Kamerleden betrekken bij onze weekends of bijeenkomsten, zo kun je veel meer directe invloed op het D66-beleid hebben.’

'Als ik moet kiezen tussen VVD en PvdA zou ik beslist voor PvdA gaan'

Mark geeft aan geen ontzag te hebben voor de D66-spelers in Den Haag en Brussel. ‘Wel heb ik veel respect voor Pechtold en In ’t Veld. Zij zijn scherp en weten goed waar het over gaat. Ik luister graag naar hen.’ De D66 zie ik als een liberale partij, maar toch ben ik niet iemand van de rechterflank. Niet alles kan door de markt worden opgelost. Dat zie je de laatste tijd maar al te goed. Als je een pistool op mijn hoofd zou zetten en ik moest kiezen tussen de PvdA of de VVD, zou het beslist de PvdA zijn. Ik heb aversie tegen het old-boys network van de VVD. Zij zeggen voor vrijheid te staan, maar tegenwoordig zijn ze alleen nog maar conservatief. En ook die Opstelten en Teeven. Verschrikkelijk!’

'De D66 is daar gelukkig heel anders in. Jonge mensen kansen geven is typisch iets voor de D66', stelt hij. ‘Kijk naar zo’n Sjoerd Sjoerdsma, hij doet het fantastisch en toont daarmee aan dat leeftijd niet veel uitmaakt in de politiek. Bij andere partijen had hij wellicht veel later die kans gekregen.’

Zonder het in de gaten te hebben tikt de klok haar laatste minuten weg. Inmiddels drie treinen en flink wat promillage verder is het moment van afscheid gekomen. Met een gezonde portie energie gaat de nieuwe secpro aan de slag met zijn nieuwe klus. Logisch ook: niets ontwaakt gemakkelijker dan sluimerende liefde. 'OK, Nog een drankje dan, zonder kladblok praat het toch iets makkelijker.'

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to Twitter

JD Blog

Stel je kandidaat!

Stel je kandidaat voor het Landelijk Bestuur! Het is vanaf nu mogelijk om je kandidaat te stellen voor het Landelijk Bestuur. Tijdens het Zomercongres in Rotterdam (16 t/m 18 juni 2017) zullen hier...

Lees meer...

woensdag 24 mei 19:30
Politieke Afdelingsvergadering - Rotterdam
woensdag 24 mei 20:00
Excursie ASML - Brabant
woensdag 24 mei 20:00
Bestuursinteresseborrel - Utrecht
donderdag 25 mei 20:00
Formatiespel in Hoorn - Amsterdam
zaterdag 27 mei 20:00
Bestuur Interesse Borrel Sessie (BIBS) - Landelijk
maandag 29 mei 20:00
Wat is er terecht gekomen van de millenniumdoelen? - Utrecht
dinsdag 30 mei 19:30
Nederland als belastingparadijs? - Leiden-Haaglanden
dinsdag 30 mei 20:00
Betaalbaarheid van de zorg - Limburg

» Bekijk volledige kalender

Vul hieronder je emailadres in om een link te krijgen waarmee je je aan kunt melden voor de nieuwsbrieven van de Jonge Democraten en waarmee je je abonnementen kunt wijzigen.

» Bekijk eerdere nieuwsbrieven

Jonge Democraten Online

FacebookLinkedInTwitterYouTube

© 2017 Jonge Democraten