#

Lysanne van Schaik - De Directeur

25 Jul 2017

Door: Michiel Ruland

Lysanne van Schaik – zelfbenoemd Zeeuws Meisje.

Voor het tweede interview reisde ik opnieuw af naar Zeeland. Ditmaal niet naar Vlissingen, maar naar Goes. Bij afstemming van de locatie twijfelde Lysanne -ons nieuwe bestuurslid Pers en Promotie- over de locatie. Het werd uiteindelijk Goes.

Bij de afstemming van het interview was er één ding dat Lysanne niet los kon laten. Welke foto zou ik gaan gebruiken bij het interview. Bang dat ik der verschut ging zetten kwam ze zelf met een foto. Deze foto is het uiteraard niet geworden. Getriggerd door haar reactie ging ik zoeken naar komische foto’s van Lysanne. Deze bleken er zeker te zijn, maar heb ik niet gebruikt. Voor de liefhebbers; werp eens een blik naar de foto’s waar Lysanne in getagd is op Instagram.

Ondertussen maakte ik voor mij een inmiddels bekende treinreis naar Goes. Van Lysanne mag ik niet vertellen dat ze me stond op te wachten, maar dat was wel het geval. De reden dat zij niet wilt dat ik het interview zo begin is dat de meeste interviews met vrouwen volgens haar beginnen met een stuk tekst over hoe de vrouw er bij staat en wat ze aanheeft. Vanuit het station liepen we samen naar het café waar het interview plaats zou vinden.

Toen we op de markt van Goes aankwamen liepen we langs een aantal verschillende café’s. Lysanne wist precies te vertellen welke café wat van soort publiek trok. Helemaal achteraan lag het café waar wij naar toe zouden gaan. Het was het oude postkantoor van Goes. Lysanne’s opa had hier nog gewerkt vertelt ze. Hij sorteerde toen het nog een postkantoor was de post daar.

Toen we binnenliepen viel Lysanne haast gelijk in de armen van haar neefje, die daar achter de bar staat. Het was van een afstand te zien dat ze een goede band hebben en precies wisten wat erin elkaars leven speelde.

Na het tafereel met Lysanne’s neefje ging het bijna als vanzelf over haar familie. Het was gelijk duidelijk dat Lysanne uit een warm nest komt. Toen ze vertelde dat ze als gezin vroeg met de caravan op vakantie gingen kreeg ze gelijk pretoogjes.

Lysanne liet er meerdere malen geen misverstand over bestaan. Ze heeft een goede jeugd gehad en duidelijk was dat ze er ook met plezier op terugkijkt. Ze heeft een goede band met haar zusje, vader en moeder, maar eigenlijk met meer dan alleen haar gezin. Ze heeft een goede band met heel haar familie. Zowel aan haar moeders als aan haar vaders kant.

De ouders van Lysanne zijn gescheiden vertelt ze opvallend nuchter. Dit gebeurde op haar negetiende, toen ze al uit huis was. Zelf voert ze dat als een van de redenen aan waarom ze daar zo nuchter over is.

De nuchterheid van Lysanne is sowieso opvallend. Lysanne is duidelijk iemand die je niet makkelijk gek krijgt. Tevens is ze graag in control. Het lijkt of Lysanne goed weet wat ze zegt en hoe ze dat zegt. Op het moment dat ze dat ook maar even niet doet volgt gelijk het zinnetje “maar dat hoeft niet in het interview hoor”.

Het in control zijn komt ook naar voren bij hoe haar moeder Lysanne weleens noemt; “directeur”. Lysanne legt eerst uit dat dit komt doordat ze altijd haar zegje klaar heeft. Na doorvragen blijkt dat dit ook voortkomt uit de relatie die Lysanne met haar zusje heeft. Hier was Lysanne ook duidelijk het leidersfiguur. Ze vult aan dit ook bij studieopdrachten te zijn.

Ook bij Lysanne komt het geloof ter sprake. Ze vertelt direct niet zo’n groot probleem te hebben met gereformeerden als naar voren kwam bij Dennis zijn interview. Wel is er in Goes een duidelijk verschil tussen verschillende groepen, waardoor mensen elkaar niet echt opzoeken. Behalve bij de kortfbal, de oude sport van Lysanne. Daar kwam ze in contact met gereformeerden en dat zorgt er ook voor dat ze zich beter in hen kan verplaatsen.

We snijden een ander onderwerp aan; Lysanne’s jeugd. Hierbij verandert ook de hele stijl van interview. Lysanne wordt een stuk vuriger en laat zich minder makkelijk interviewen. Voortdurend komt ze zelf ook met vragen, waardoor het meer een gesprek en soms zelfs een discussie wordt. We snijden hierbij verschillende onderwerpen aan.

De vlammen uit de ogen Lysanne kommen tevoorschijn als het gaat over haar studie. Opvallend is ook hoe ze haar handen opeens gaat gebruiken. Met een vurig betoog legt Lysanne uit wat het belang is van communicatiewetenschappen. “Zonder een uitzonderlijk talent of een goed communicatieplan haal je het niet als je een bedrijf begint” vertelt ze. Voor Lysanne was de keuze voor communicatiewetenschappen er ook niet, zoals je bij veel mensen ziet, een omdat ze niet wist wat ze moest kiezen.

Voor haar studie ging Lysanne op kamers in Amsterdam, of eigenlijk Diemen-Zuid. Een hele stap voor een Zeeuws meisje, zoals ze zichzelf noemt. Dit was allemaal op haar 18de, hetzelfde jaar dat ze lid werd van D66 en de Jonge Democraten. Dit was voor haar geen gekke stap. Lysanne komt uit een echt D66-nest, zo vertelt ze. Haar moeder heeft altijd D66 gestemd en haar vader is zelfs gemeenteraadslid voor D66 geweest. Ook nu komt naar voren hoe goed de band van Lysanne met haar vader is.

Lysanne vertelt dat voor zowel voor haar als voor haar vader nooit een persoon ervoor gezorgd heeft dat ze lid zijn geworden van D66. Het zijn echt de standpunten van D66 die ervoor zorgen dat beiden lid zijn geworden. Er zijn ook niet echt standpunten die Lysanne niet zou kunnen verdedigen. Of ze is het eens met de JD en D66 of ze kan zich goed verplaatsen in de standpunten waardoor ze deze prima kan verdedigen.

Door ons gesprek over D66 komen Lysanne en ik op het onderwerp dat D66 een elitaire partij is. In de ogen van Lysanne is dat niet een slecht iets. Ze erkent dat het meestal niet positief bedoeld is, maar tegelijkertijd moeten we volgens Lysanne ook onder ogen zien dat niet iedereen Lamerlid kan zijn. Volgens Lysanne is er een groot verschil tussen elitair doen en elitair zijn. Hiermee bedoelt ze eigenlijk dat er een verschil is in doen alsof je het kan en het weet en het daadwerkelijk weten en kunnen. Voor haar betekent dit bijvoorbeeld dat zij over economie niet gaat pretenderen te weten hoe het zit. Hier zal zij afgaan op wat de werkgroep Economie zegt.

Tijdens dit soort discussies heeft Lysanne echte pretoogjes. Ze blijft in control over wat ze zegt maar heeft het duidelijk prima naar haar zin. Op het moment dat ik hiernaar vraag gaat ze zelfs glunderen. Dit is iets wat ze erg leuk vindt. Vroeger zat ze, in hetzelfde café als wij nu zaten, met haar vader met een wijntje en bitterballen te praten over de zin van het leven. Ik ga dat gesprek ook aan met Lysanne. Een boeiend gesprek dat ik iedereen aanraad eens met Lysanne te hebben. Een verslag van dit gesprek zou met gemak dit hele interview kunnen vervangen.

We ronden het gesprek hierna ook af. Lysanne loopt met mij terug naar de trein. Hierbij nemen we nog even een korte omweg om langs de oude middelbare school van Lysanne te lopen. Ze weet me nog precies te vertellen in welk lokaal ze welk lessen gehad heeft.

Eenmaal bij te trein aangekomen denk ik terug aan het interview. Woorden als pittige dame komen in me op, al mag ik die wederom niet gebruiken van Lysanne. Lysanne houdt er niet zo van als je termen gebruikt die alleen voor vrouwen worden gebruikt. Dat onderscheid zit haar duidelijk dwars. In de trein denk ik over een goede manier om haar te omschrijven. Zelf noemt ze zich Zeeuws meisje. Ik denk dat ze daar veel te bescheiden mee is. Lysanne is bijzonder vurig maar tegelijkertijd ook behoorlijk nuchter. Raak je ooit in discussie met Lysanne let dan eens op haar ogen. Het is grappig te zien hoe ze naarmate de discussie vordert in pretoogjes veranderen.

Categorie: Mededelingen Weblog