Blogpost

Libanon-reis (20 februari 2016) - 'Klassenverschil en machtsstructuren in de vluchtelingenkampen.'

Van 17 t/m 22 februari is een groep van zes Jonge Democraten in Beiroet voor een studiebezoek, met op het programma onder meer een ontmoeting met onze zusterbeweging Future Youth, een bezoek aan een vluchtelingenkamp en een gesprek met de Nederlandse ambassadeur. De komende dagen houden zij ons via een blog op de hoogte van hun belevenissen. Vandaag dag 3.

Op dag drie staat een bezoek aan een vluchtelingenkamp op het programma. Na een paar schamele uurtjes slaap, een warme douche en een ontbijtje weten we onszelf te herpakken en op de afgesproken tijd voor het hotel te staan. Ahmed, Mohammed en May van Future Youth brengen ons naar de West-Bekaa vallei, in het oosten van Libanon. In dit gedeelte van het land verblijft ongeveer 30% van de Syrische vluchtelingen in Libanon. We bezoeken twee kampen, die omdat ze dicht bij elkaar liggen door de hulporganisaties als één geheel worden behandeld. Helaas leidt dit tot problemen omdat de Syrische ‘opzichter’ van het grote kamp voorraden van de NGO’s ontvangt en deze zelf intern moet verdelen. De facto betekent dit dat het kleine kamp nagenoeg geen bevoorrading ontvangt omdat de opzichter alles voor ‘zijn’ kamp houdt.

Dit heeft geleid tot een gigantisch verschil in de degelijkheid van de tenten en andere voorzieningen van beide kampen. Het kleine kamp beschikt over provisorisch opgezette tenten, maar verder vrijwel niets, terwijl het grote kamp een koffiehuisje heeft bij de ingang, nette paden en betonnen funderingen onder de tenten tegen wateroverlast.

Met Mohammed als tolk horen we in beide kampen uitgebreid over de leefomstandigheden, de hulp vanuit de UNHCR en internationale NGO’s en gebrek aan dagbesteding voor deze mensen. Voor sommige bewoners is er de mogelijkheid om in de landbouw te werken. De opzichter houdt echter de helft van hun loon in. De UNHCR kan hier weinig aan doen, omdat de opzichter wel voor orde in zijn kamp zorgt en dit soort misbruik helaas laag op de prioriteiten van deze overbezette organisatie staat.

Daarnaast is er een klein schooltje dat door NGO’s is opgezet, voor kinderen onder de zeven. Oudere kinderen mogen naar Libanese scholen in de buurt en kunnen zelfs worden opgehaald door de bus. Toch gebeurt dit nauwelijks omdat de ouders hun kinderen niet naar school willen sturen. Volgens de official van het kamp komt dit omdat de meeste mensen uit deze kampen uit agrarische of nomadische (Druzen) gezinnen komen en het daar niet gebruikelijk is dat kinderen onderwijs volgen.

We leren dat wie er in deze kampen zit veel te maken heeft met klassenverschillen. Mensen uit armere bevolkingsgroepen zijn hier al drie jaar en hebben niet de middelen of vaardigheden om hun situatie te verbeteren en krijgen daar ook geen hulp mee. De hoger opgeleide Syriërs daarentegen hebben geld om appartementen te huren en werken vaak in Beirut, alhoewel dat vaak wel onder hun niveau is en tegen een laag loon. Dit leidt er volgens Future Youth toe dat Libanezen hun baan kwijtraken omdat Syriërs bereid zijn om voor de helft van hun loon te werken.

Wat ook opvalt in de kampen is hoeveel kleine kinderen er rondlopen. Dit komt volgens de official van het kamp doordat de hoeveelheid hulp die vluchtelingen krijgen afhangt van de grootte van het gezin. Voor gezinnen is het dus voordelig om zo veel mogelijk kinderen te hebben. De hulp die een gezin ontvangt bestaat ongeveer uit 20 dollar per maand per gezinslid. Dit krijgen ze in de vorm van een coupon die ze kunnen uitgeven in de lokale supermarkt, een deal die met de NGO’s is gemaakt. De Libanese overheid heeft weinig geld om te besteden aan de vluchtelingen; daarnaast zijn de autoriteiten bang voor ‘verstening’ van de kampen, zoals bij de Palestijnse kampen is gebeurd. Ze zien de vluchtelingen het liefst zo snel mogelijk weer terugkeren naar Syrië. Ondertussen blijven de vluchtelingen wachten.

Ons bezoek aan de twee kampen gaf ons de kans om te zien waar de miljarden euro’s terecht komen die de internationale gemeenschap, waaronder Nederland, besteedt aan de opvang van Syrische vluchtelingen. Wat uit ons bezoek blijkt is dat de grootste problemen van vluchtelingenkampen niet altijd te maken hebben met afwezigheid van voorzieningen, maar juist met de verdeling daarvan en de manier waarop opzichters hun macht uitoefenen. Het zou goed zijn om na te denken over wat hulpverleners kunnen doen om het toezicht over de kampen te verbeteren, zodat vluchtelingen minder afhankelijk zijn van de welwillendheid van de kampopzichter. Als de kampstructuren beter zouden functioneren dan zou de hulp gelijker verdeeld kunnen worden over de vluchtelingen.

Door Casper de Jong en Valerie Schulte Nordholt

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to Twitter

JD Blog

Bram - De Nuchtere

Door: Michiel Ruland Bram: Nuchter en er zijn dus geen opvallende foto van hem te vinden. Voor mijn derde en laatste interview spreek ik af met Bram. Bram lijkt in het contact voorafgaand aan het...

Lees meer...

donderdag 31 augustus 20:00
Debattraining D-loquentia I - Groningen
vrijdag 01 september 20:00
Openingsborrel - Rotterdam
maandag 04 september 19:45
Jaaropening met Mini-AAV - Arnhem-Nijmegen
maandag 04 september 20:00
Join the party! - Utrecht
dinsdag 05 september 19:30
Dinosaurusverhalen - Leiden-Haaglanden
dinsdag 05 september 20:00
Introborrel voor nieuwe (en oude) leden - Groningen
woensdag 06 september 19:30
Masterclass Rotterdamse politiek - Rotterdam
vrijdag 08 september 18:00
JD Brabant Kick-off BBQ - Brabant

» Bekijk volledige kalender

Vul hieronder je emailadres in om een link te krijgen waarmee je je aan kunt melden voor de nieuwsbrieven van de Jonge Democraten en waarmee je je abonnementen kunt wijzigen.

» Bekijk eerdere nieuwsbrieven

Twitter

Jonge Democraten Online

FacebookLinkedInTwitterYouTube

© 2017 Jonge Democraten