Blogpost

Kevin Brongers - De Rotterdammert in Delft

Door: Peet Wijnen

Kevin Brongers, Foto: Edwin Bakker

Foto: Edwin Bakker

“Met je poten in de modder staan”. Deze uitspraak loopt als een rode draad door het gesprek met Kevin heen. Het begint al met de locatie waar we afspreken, de SS Rotterdam, het voormalige vlaggenschip van de Holland-Amerika-Lijn. Kevin vertelt me dat hij graag op dit schip wilde afspreken, maar niet waarom. Al stevig filosoferend was ik tot de conclusie gekomen dat er slechts twee redenen konden zijn. De eerste was dat hij als rasechte Rotterdammer een schip met zo’n naam niet links kon laten liggen. De tweede was de recente geschiedenis van het schip, waarbij een woningcorporatie bijna failliet ging vanwege de renovatiekosten die hij als wijze les ziet dat ambitie ook grenzen kan kennen.

Er bleek een andere, heel persoonlijke, reden te zijn. Terwijl wij op een zonnig achterdek genoten van een biertje vertelde Kevin dat zijn opa jarenlang beneden in de machinekamer het schip draaiende hield en er trots op was dat hij kon varen op een schip welke vernoemd was naar zijn stad.

Terwijl Kevin dit vertelt wijst hij naar een steiger zo’n 100 meter van waar we nu zitten: “daar is mijn opa’s as uitgestrooid, het was zijn laatste wens om weer een met het water te worden”. Een paar maanden na die gebeurtenis kwam het nieuws dat er een vaste ligplaats voor de SS Rotterdam was gevonden. “Als dan blijkt dat het schip waar je opa zijn halve leven heeft doorgebracht en waarmee oceanen zijn overgestoken op de plek komt te liggen waar zijn as is uitgestrooid, dan doet dat toch wat met je nuchterheid” zo vertelt Kevin. Ik kan moeilijk anders dan hem gelijk geven.

Terwijl we genieten van de prachtige omgeving vertelt Kevin verder over zijn familie. Met een familie die al meerdere generaties in deze stad wortelt wil Kevin duidelijk zijn dat hij een echte Rotterdammer is en trots is dat hij de Rotterdamse mentaliteit met zich meedraagt. Ik juich stilletjes omdat in ieder geval één van mijn redenen voor de keuze van dit schip goed bleek. Doorvragend wat die Rotterdamse mentaliteit voor hem betekent vertelt Kevin dat dit voor hem zoveel betekent als “hard werken, met je poten in de modder staan, keuzes durven maken en je durven uitspreken”.

Dat deze waarden belangrijk zijn voor Kevin blijkt wel als we komen tot hoe hij het aankomende jaar ziet. Zoals hij in zijn toespraak al vertelde blijft hij namelijk naast zijn voorzittersfunctie het komende jaar werken als communicatiemedewerker van de gemeente Rotterdam. Over zijn werk steekt hij direct van wal. “Als je dan bij een supermarkt in gesprek gaat met bewoners over bijvoorbeeld hoe belangrijk afvalscheiding is, het levert je zoveel inzicht op. Ik kan daar wel een ingewikkeld verhaal houden over het milieu, maar het draait er om dat ik begrijp wat hen bezighoudt. Voor hen is het een veel groter probleem dat er ratten in de buurt wonen, ook een gevolg van slechte afvalscheiding. Daar kom je pas achter als je echt in gesprek gaat. Door zulke gesprekken ontstaat begrip voor het beleid van hun kant en begrip voor de situatie in veel wijken van mijn kant. Ik ben dan ook trots dat ik in zulke gevallen vertegenwoordiger van de stad mag zijn en bewoners kan helpen”.

Het interview leidt daarmee eigenlijk als vanzelf richting de Jonge Democraten. Kevin spreekt zo vol passie over zijn werk dat ik begin te twijfelen over de combinatie met zijn toekomstige functie. Die werkt hij echter vakkundig de wereld uit met twee goede argumentatielijnen. De eerste is het simpele rekensommetje dat van de 168 uur in de week er naast de 49 voor slaap en 15 voor zijn werk toch nog zo’n 100 uur overblijven. De tweede is in de stijl van de NS: “de Jonge Democraten komen op 1, 2 en 3 voor mij, de rest wijkt daarvoor”. Bij de vraag hoe zijn omgeving daarover denkt lacht Kevin schaapachtig: “Daar heb ik van te voren goede gesprekken over gehad met mijn vriendin en mijn familie, daar zijn zeker afspraken over gemaakt”. Duidelijk is dat Kevin nadenkt voordat hij iets doet.

Met het thema aangesneden vraag ik direct door over de JD. Als voorzitter is inzet natuurlijk belangrijk, maar of die zo gerechtvaardigd is om de JD op 1, 2 en 3 te zetten? Kevin brengt daar tegenin dat de Jonge Democraten niet alleen hem, maar ook veel mensen iets brengt. Hij kijkt daarmee ook buiten de vereniging en constateert dat wij als Jonge Democraten meer aan onze relevantie kunnen werken. Hij spreekt opeens met vuur als het gaat over een recente actie van een mediaprogramma. De PJO’s van de formerende partijen waren uitgenodigd, maar opeens werd de JD afgebeld. “Hoe kunnen wij als grootste PJO van Nederland in zo`n geval het minst relevant zijn voor zo’n programma, waar gaat dit mis?”. Voor ik kan antwoorden vervolgt hij al “Dat maakt me nog steeds boos als ik dat hoor, komend jaar wil ik samen met de vereniging er aan werken om daar verandering in te brengen. Zorgen dat de JD relevanter wordt”.

Tijdens het gesprek dat volgt over hoe hij dat wil bereiken komen we al snel uit bij een gevoelig thema, namelijk inclusiviteit. Kevin spreekt vol passie over het belang dat de Jonge Democraten veel inclusiever moeten worden, niet alleen qua etniciteit of gender, maar ook bijvoorbeeld qua opleidingstype of sociaaleconomische achtergrond. Mijn reactie als advocaat van de duivel hoe het dan zit met de ruimte voor de hoger opgeleide blanke man, slaat Kevin vakkundig neer door fijntjes te wijzen op het feit dat “inclusiviteit niet gaat over het teveel, maar over het te weinig”. Een uitspraak die weinig te raden over laat. We praten nog even verder over de plannen die hij in zijn hoofd heeft voor de Jonge Democraten, maar ik schrijf het maar half op. Zijn opmerking over inclusiviteit zet me aan het denken en ik ben wel benieuwd of dit een thema is dat hem al langer bezighoudt.

Kevin lijkt niet echt te schrikken van die vraag. Hij vertelt mij dat hij in zijn jeugd van zijn ouders al veel waarden mee kreeg. Een uitspraak die hem nog bij staat is van zijn moeder “ik zie geen kleur, het gaat om de mens die er achter zit”. Dat waarden belangrijk waren in de familie wordt snel duidelijk. Waar zijn grootouders nog christelijk waren zijn de ouders van Kevin dat niet meer. Desondanks ging hij naar een christelijke school, juist vanwege het waardenpakket dat in de lessen verpakt zat. Binnen de familie was Kevin de eerste die ging studeren en in die zin valt ook goed te begrijpen dat hij het belang van een samenleving met kansen voor iedereen inziet.

Voordat we naar de tweede locatie gaan stel ik nog een vraag aan Kevin. Voor het eerst lijkt hij te aarzelen over een antwoord. Het intrigeert me, want bij bijna elk gesprek met een nieuw lid wordt deze vraag gesteld: “Waarom ben je lid geworden van de JD?”. Het antwoord heeft indirect te maken met zijn christelijke scholing. Dat de evolutietheorie en de bijbel met elkaar botsten werd in de lessen van meester Milan wel duidelijk voor Kevin. Maar dat klasgenoten hem pesten omdat hij zei dat de mensen van apen afstamden, dat was belachelijk. Dat klimaat waarin kennisontwikkeling werd geremd maakte dat Kevin op een ontdekkingstocht ging. Rond zijn 14e kwam hij uit bij D66 en indirect ook de JD. Actief werd hij pas toen hij tijdens zijn studie Koen (huidig secretaris pers) leerde kennen en zo ging het balletje opeens snel rollen voor Kevin.

Met nog een paar vragen in mijn hoofd begeven we ons naar de tweede locatie voor ons gesprek. Het verbaast me eigenlijk weinig, we gaan namelijk wéér naar een Rotterdam. Ditmaal geen schip, maar de gigantische wolkenkrabber op de Kop van Zuid. We begeven ons naar het terras van de hotelbar in de oostelijke toren, vanwaar we een prachtig uitzicht hebben over de Erasmusbrug en het stadscentrum.

Terwijl ik de massaliteit van het gebouw op me laat inwerken zie ik in mijn ooghoeken dat Kevin zich helemaal lijkt over te geven aan de omgeving. Voor een paar minuten staat hij aan de leuning te genieten van het uitzicht op de stad en bloeit hij helemaal op. Als we even later een drankje hebben moet ik de vraag dan ook wel stellen waarom hij überhaupt uit de stad is vertrokken. Wederom is het antwoord verrassend simpel: “ik wilde met een paar vrienden gaan samenwonen, maar dat lukte niet in Rotterdam, maar wel in de hoogste galerijflat van Delft. Ik word daar elke dag op de 17e etage wakker met een fenomenaal uitzicht op Rotterdam, dus de stad voelt dan niet zo ver weg”. Hij vervolgt: “En over vijf jaar woon ik weer in deze stad, tenzij ik een écht hele gave baan op een ambassade in het buitenland krijg”. Over ambitie en heldere keuzes gesproken, denk ik hardop.

Terwijl we genieten van het prachtige uitzicht praten we verder over wat Kevin nog meer bezighoudt. De omgeving maakt dat we bijna automatisch van het interview afdwalen en het gesprek voortzetten over mobiliteit, duurzaamheid en hoe mensen zich in de toekomst gaan verplaatsen. We besluiten het gesprek af te ronden met een luchtige laatste vraag over zijn sportieve leven. Kevin steekt nog een keer van wal en weet in enkele minuten helder uit te leggen hoe hij tot de keuze kwam om als student niet door te gaan als handballer en in een voetbalteam terecht kwam. Daar geniet hij telkens weer dat hij als doelman met vrienden een balletje kan trappen. En hoe hij daar ook volgend jaar zeker nog tijd voor vrij maakt. Dat na die wedstrijden zijn poten onder de modder zitten, daar kan denk ik geen twijfel over bestaan.

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to Twitter

JD Blog

Bram - De Nuchtere

Door: Michiel Ruland Bram: Nuchter en er zijn dus geen opvallende foto van hem te vinden. Voor mijn derde en laatste interview spreek ik af met Bram. Bram lijkt in het contact voorafgaand aan het...

Lees meer...

vrijdag 01 september 20:00
Openingsborrel - Rotterdam
maandag 04 september 19:45
Jaaropening met Mini-AAV - Arnhem-Nijmegen
maandag 04 september 20:00
Join the party! - Utrecht
dinsdag 05 september 19:30
Dinosaurusverhalen - Leiden-Haaglanden
dinsdag 05 september 20:00
Introborrel voor nieuwe (en oude) leden - Groningen
vrijdag 08 september 18:00
JD Brabant Kick-off BBQ - Brabant
zaterdag 09 september 10:00
Septembercongres - Landelijk
maandag 11 september 20:00
Let's make this work(group) together! - Utrecht

» Bekijk volledige kalender

Vul hieronder je emailadres in om een link te krijgen waarmee je je aan kunt melden voor de nieuwsbrieven van de Jonge Democraten en waarmee je je abonnementen kunt wijzigen.

» Bekijk eerdere nieuwsbrieven

Twitter

Jonge Democraten Online

FacebookLinkedInTwitterYouTube

© 2017 Jonge Democraten