#

Kandidatentalk: Michiel Lemmers

05 Jun 2018

#

De DEMO gaat in gesprek met de kandidaten voor het Landelijk Bestuur 2018-2019. In de aanloop naar het Congres zullen de interviews hier verschijnen. Hier is het tweede interview met Michiel Lemmers, kandidaat Secretaris.

 

De NOS zendt live beelden vanuit het Engelse plaatsje Winsor omdat daar een lid van een willekeurig Britse adellijke familie trouwt met een Amerikaanse actrice. Dat is een feit. De verdeeldheid binnen de Jonge Democraten over Koningshuizen is zo gevoelig dat Michiel Lemmers geen stempel van een monarchist of een republikein wil hebben in tijden van bestuursverkiezingen. Van Michiel mag ik alleen zeggen dat hij naar het trouwfeest kijkt terwijl ik hem telefonisch interview. In dat geval wil ik nog zeggen dat ik vooral niet naar beelden van de trouwerij kijk terwijl ik Michiel interviewde; laten we het daar bij houden. Michiel heeft zich gekandideerd voor de bestuursfunctie secretaris en daarom heb ik de eer om met hem in gesprek te gaan.

“Wacht even hoor” zegt Michiel als hij opneemt “ik probeer de huiskat uit mijn kamer te krijgen”. Terwijl Michiel op de kater jaagt kan ik nog even in beraadt over waar ik wil beginnen met het interview. Michiel is niet onbekend voor mij en toch weet ik nog weinig over hem. Inmiddels heeft Michiel de jacht op de kater opgegeven “Laat maar” zegt hij met een zucht. Laten we maar bij het begin beginnen: “Je komt toch uit Utrecht?” vraag ik “Ik woon nu acht jaar in Utrecht, ik ben hier in 2010 naartoe verhuisd uit een heel klein dorpje in Gelderland; Beneden-Leeuwen, een kleine plaats van 6000 mensen dat ligt in de buurt van Tiel. Het ligt naast Boven-Leeuwen, dat klinkt heel verwarrend.” antwoordt Michiel terwijl ik de taalkundige puzzel op een rij probeer te zetten. “Een dorpeling dus.” zeg ik concluderend “Ik zie mijzelf een beetje als een fusie tussen een stedeling en een dorpeling. Ik kan het zeker waarderen om zo af en toe bij mijn ouders uit te waaien langs de dijk. De combinatie vind ik wel fijn.” aldus Michiel over zijn oorsprong.

“En hoe ben je bij de randstadpartij van Nederland uitgekomen?” vraag ik hem. “Ik ben in mijn studietijd heel erg actief geweest bij de studievereniging.” antwoordt hij “Na het afstuderen sluit je dat af en ik merkte dat ik het groepsgevoel miste om zo af en toe activiteiten te volgen en mensen te leren kennen van dezelfde leeftijd. Ik had het geluk dat ik twee straten verderop van de Florin (vaste locatie JD Utrecht) woonde dus ben ik maar een keer langs de Jonge Democraten gegaan en vrij agressief blijven plakken. Een jaar later zat ik in het afdelingsbestuur.”  

Een flits carrière bij de JD na je studententijd, dat zie je niet vaak. Michiel wil daarom nog alles uit zijn JD tijd halen wat er nog in zit; “Als ik kijk naar andere JD’ers die al veel langer lid zijn dan denk ik wel van jeetje was ik maar op die leeftijd begonnen, dan had ik er veel meer uit kunnen halen. Ik word deze zomer ook nog eens 28, dus het begint al een beetje naar een einde toe te breien. Ik word over een paar jaar ook nog eens uitgeschreven. Het is ook een beetje van; het is nu of nooit. “

“Wat doe je in het dagelijks leven?” vraag ik hem. “In 2015 heb ik de master geschiedenis afgerond en gestart met een traineeship informatiemanagement. Vanuit daar heb ik gemerkt dat ik de overheid en culturele sector erg interessant vind. Ik zou nu wel meer op plekken met politieke spanningen willen werken en ik denk dat te gaan vinden in Den Haag.”

De secretaris van een bestuur is een functie voor harde werkers. Naast een beestachtige drang om de administratie op orde te houden moet ook nog eens gedisciplineerd genotuleerd kunnen worden. Ik vraag hem daarom ook “Waarom wil je graag secretaris worden in het landelijk bestuur?” “ Het is belangrijk werk dat er voor zorgt dat de vereniging goed loopt.” antwoordt hij “Zonder kunnen de andere bestuursleden niet functioneren. Het is een dankbare taak en Ik heb het altijd wel een belangrijke functie gevonden.”

Wat kan de Beneden-Leeuwenaar nou echt boos maken? “Ik word niet snel boos. Ik vind wel dat feiten de ruimte moeten krijgen in een debat. Passie voor de politiek is zeker goed, anders houdt je het niet vol, maar als we inhoud inruilen voor emotie vind ik het snel onredelijk worden. Zeker nu journalisten het doelwit worden van politici.” zegt Michiel.

Tot slot vraag ik wat Michiel zijn speerpunt is voor volgend jaar, waar hij het het verschil maken? Menig inbox stroomt al vol door veranderingen in het privacybeleid van alle diensten waarvan men lid is. Michiel ziet het een belangrijke taak van de secretaris om de persoonlijke gegevens van de JD’ers te waarborgen. “Lidmaatschap van een politieke partij is zeer gevoelige informatie” zegt hij hierover “ Komend jaar wil ik extra aandacht besteden aan de privacy en informatiebeveiliging.”

Door Wouter van Erkel

Categorie: Weblog