#

Kandidatentalk: Marit Gorissen

14 Jun 2018

#

De DEMO gaat in gesprek met de kandidaten voor het Landelijk Bestuur 2018-2019. In de aanloop naar het Congres zullen de interviews hier verschijnen. Vandaag is Marit Gorissen bevraagd. Ze is kandidaat voor de positie van Bestuurslid Pers&Promotie.

Meer dan 10.000 kilometer moet vandaag de dag geen hinder zijn om een interview te doen met een kandidaat voor het landelijk bestuur. Een verrassend goede verbinding brengt bij mij Marit Gorissen, live uit Vietnam, die daar een reis maakt voor enkele maanden. Ze wil daarmee de laatste maanden overbruggen tot de zomer. In dezelfde tijd dat ik Marit sprak was het in Nederland al stevig warm. Voor het warme weer ging ze ook niet op reis.

“Puppy!” zegt Marit terwijl ze met een uitgestrekt handgebaar de aandacht van een van de honden om haar heen probeert te krijgen. Het gezin waar Marit verblijft heeft een nest puppies over het erf lopen, de grootste vijand van een efficiënt interview. Dat beseft Marit gelukkig ook “Als je dit later terug luistert is het echt iedere 5 minuten afleiding” zegt ze. Dat viel uiteindelijk mee, in de 33 minuten dat ik met haar sprak was ze slechts 3 keer afgeleid door de dierenvrienden om haar heen.

“Ik zit nu in een homestay, dat betekent dat je gewoon bij mensen thuis blijft. We doen alles met ze. Na het eten zeggen ze ook van oke jongens nu naar bed toe. Tegen volwassen mensen” Aldus Marit over haar verblijf in Vietnam. “Campagne voeren terwijl je in het buitenland zit, is dat niet lastig?” vraag ik.  “Ik heb kaartjes gestuurd naar alle afdelingen omdat ik niet bij iedereen langs kan komen.” antwoord Marit. “Nu hoop ik maar dat ze op tijd binnen zijn, anders denken mensen wat maf, een willekeurig kaartje uit Vietnam.”

Marit komt zelf niet uit Vietnam, dat weet ik toevallig, maar uit welke exootische windstreken ze wel komt weet ik niet. “Waar ben je opgegroeid?” vraag ik. “In Barneveld, wat minder dan een uurtje van Utrecht ligt. Het is een Christelijk dorp, wij gingen ook altijd naar kerk. Ik ben blij dat ik daar opgegroeid ben, het was in Barneveld heel fijn en beschermd. Je kon makkelijk je kinderen op straat schoppen van ga maar buiten spelen.” antwoordt Marit. “Bij wijze van spreken.” voegt ze nog toe.

De trek van het dorp naar de stad is een nieuwe fase in het leven, daarom ben ik benieuwd naar hoe ze die verandering ervaren heeft. “Hoe was het om in Utrecht te gaan studeren?” vraag ik haar. “Utrecht vond ik fijn omdat het veel ruimdenkender was en omdat je met elkaar in discussie kon gaan.” antwoordt Marit “Dat je ook open staat voor ondervraging. Thuis kon dat ook maar op school was het meer de norm volgen. Barneveld was fijn maar ik vond het heel fijn om naar Utrecht te komen.”

D66 vond Marit al in haar Barneveldse jaren. Daar werd ze lid van een lokale combinatie van D66, PvdA en een lokale partij. Zo werd Marit lid van D66. Toen ze naar Utrecht vertrok, opende haar lidmaatschap de deur naar een nieuw sociaal leven. “De eerste dag dat ik op kamers zat in Utrecht dacht ik van shit, ik moet een sociaal leven op gaan bouwen. Dus ik ging op Facebook kijken welke evenementen in de buurt waren en daar zag ik een nieuwjaarsborrel van de JD Utrecht in de Florin. Ik dacht fuck it, ik ga gewoon. Ik kwam veel te laat, ze waren aan het weerwolven en het was in het begin wat ongemakkelijk en onhandig binnenkomen. Maar zelfs toen werd ik warm onthaald. Na een avond had ik voor mijn gevoel al heel veel leuke mensen ontmoet. Dat zijn ook nog steeds mijn vrienden.” vertelt Marit hierover.  “Ik zat eerst erg te twijfelen tussen secretaris en promotie. Maar ik heb uiteindelijk voor promotie en ledenwerving gekozen, daar heb ik geen spijt van. Ik denk dat mijn talenten ook meer liggen bij promotie. Dat is dus goed uitgepakt.”

Wat drijft de politieke machine van Marit aan, waar kan ze zich echt over opwinden vraag ik mij af. “Ik hoef hier eigenlijk nergens anders over na te denken dan waar slaap ik vanavond? Wat ga ik doen? En OMG wat is die puppy schattig. Ik kan mij best ergens boos over maken maar op het moment komt er niets boven.” antwoordt zij daarop. “Wat als ze daar een van die puppies gaan eten?” vraag ik haar. “Ja dat wilde ik net zeggen; dierenmishandeling kan ik mij echt boos over maken. Dat is echt not done voor mij”

“Waarin zie je terug dat je aanleg hebt voor promotie?” vraag ik aan de kandidaat bestuurslid.

Marit hoeft er niet lang over na te denken: “Campagne voeren vind ik erg leuk!” zegt ze enthousiast “komend jaar komt dat wel goed; er komen aardig wat campagnes aan, zeker als er een referendum komt over de donorwet. Ik heb dus iets om naar uit te kijken. Vanuit mijzelf ben ik al erg enthousiast en de vereniging is zo’n mooie en leerzame organisatie; meer mensen moeten van de JD weten.”

Door Wouter van Erkel (en nakijk-kudo’s voor Thomas Wielders)

Categorie: Weblog