#

Kandidatentalk: Dennis van Driel

01 Jun 2018

#

De DEMO gaat in gesprek met de kandidaten voor het Landelijk Bestuur 2018-2019. In de aanloop naar het Congres zullen de interviews hier verschijnen. Hier is het eerste interview met Dennis van Driel, kandidaat Voorzitter.

 

Het gloednieuwe adres van de Jonge Democraten is even wennen. Het kantoor is een aaneenschakeling van overblijfselen van de verschillende herenhuizen waaronder het ligt. Het bruine tapijt wordt veelal onderbroken door gele stickers die de talloze drempels aangeven in het pand. Een jaar LB heeft Dennis van Driel amper ouder gemaakt, hij straalt energie uit. “De eindstreep van een jaar LB in zicht en jij dacht, ik doe nog een rondje?” vraag ik hem. “Ik vind het nog steeds leuk om te doen. Ik heb best veel geleerd en ik haal er ook veel plezier uit. Zo veel dat ik dacht van; dit zou ik nog wel een jaar willen doen. Daarna is het ook echt klaar. Misschien nog portefeuillehouder maar dan houdt het echt op.” antwoordt Dennis, die blijkbaar nu al bezig is met het politieke jaar 2019-2020.  

Afgestudeerd in European studies heeft Dennis zijn studententijd al achter de rug. Het werkleven roept hem echter nog niet. “Dit is een beetje mijn ontkenningsfase dat mijn studententijd er op zit. Ik vind mezelf ook nog te jong om te gaan werken.” zegt hij hierover.  

You can run but you cannot hide Dennis. Hij studeerde in Maastricht, waar hij de JD ook leerde kennen. “Ben je meer een Zeeuw of een Limburger?” vraag ik hem. “Ik zie mijzelf als JD-Limburger, dan hoef ik het accent niet te kennen.” antwoordt de oud-afdelingsvoorzitter met een lach. “Het is toch de op één na kleinste afdeling en dat blijft wel een beetje aan je plakken. Ook al woon ik in Den Haag, ik ben altijd ingeschreven gebleven bij de afdeling Limburg.” voegt hij toe.

Hoewel wegrennen voor het werkleven een prima reden is om het landelijk bestuur in te gaan ben ik benieuwd naar waarom hij voorzitter wil worden. Dennis gaat er even goed voor zitten. “Omdat de politieke kant van de vereniging mij vooral trekt. Zeker omdat we nu veel kansen hebben omdat D66 in de regering zit.”

“Ervaar je dat niet juist als erg stroef?” onderbreek ik hem.

“D66 krijgt nu veel klappen in de media en ook in het kabinet krijgen ze de vervelende klusjes zoals het afschaffen van het referendum en de sleepwet invoeren. Dat is gewoon pijnlijk. Veel mensen vinden daarom dat D66 de verkeerde kant op gaat. Ik zie daarom dat de kans voor de JD nu is om het progressief liberalisme juist nu de goeie kant op te sturen. We moeten weer op duurzaamheid gaan zitten want daar hoor je bijna niks meer over. Het is ook nog maar de vraag of de gekozen burgemeester er gaat komen.”

Wat is politiek voor jou? vraag ik hem. “ Politiek voor mij is met een zeepkist op een markt gaan staan en met mensen in gesprek gaan. De politieke kant van de vereniging heeft mij erg getrokken dit jaar en daarom wil ik daar meer mee gaan doen.Zegt hij. Zelfs de snoepreisjes heeft hem niet anders laten denken.

Dennis zit met zijn armen over elkaar achterover leunend in de vergaderzaal van de Jonge Democraten. Ik ken Dennis als een rustige jongen die zich niet snel uit de tent laat lokken. Ik ben daarom ook wel benieuwd; Wat maakt hem nou erg boos?  “Ik heb mij dus in die pensioendiscussie verdiept en dan kom je er dus achter dat we, als jongeren, best wel genaaid worden als het allemaal blijft zoals het is.” antwoordt hij. “Dat terwijl wij als jongeren te weinig van pensioen weten en er wel achter de schermen ons een poot wordt uitgedraaid. Dit kan niet, dit is oneerlijk. Dan heb je hetzelfde als de gasbaten in Groningen waar we nooit een cent van gaan zien. We moeten niet als jongeren de rekening krijgen omdat de generatie vóór ons onverantwoordelijk is omgegaan met het geld. Betekent natuurlijk niet dat de ouderen de hele rekening moeten gaan dragen maar het is niet alleen aan ons. Als we zo doorgaan mogen wij alles gaan ophoesten.”

“En hoe doet de JD het in jouw ogen, is er iets in het politieke programma waar je het mee oneens bent?” vraag ik hem. “Nou we zijn weer voor het koningshuis dus wat dat betreft ben ik redelijk tevreden. Ik ben een uitgesproken tegenstander van het basisinkomen. Ik vind dat het minst liberale standpunt van ons op dit moment. Wij geloven in het individu en daarmee moeten we naar mijn idee ook kijken naar wat mensen nodig hebben. Een one-size-fits-all benadering vind ik daarom ongeschikt.” antwoord hij.

Dennis hecht veel waarde aan het liberalisme. “Was de JD je eerste keuze?” vraag ik hem. “Nou ik wilde ooit lid worden van de JOvD maar de VVD zat lokaal in een college met de SGP. Dat doe je als liberaal niet. Dus werd ik lid bij D66.” Goddelijke interventie heeft deze jonge liberaal bij de Jonge Democraten gebracht, zijn loopbaan bij de JD moet wel gezegend zijn. Bij de vraag wat hij zou stemmen als D66 er niet was zou de keuze naar de VVD gaan. “Maar” voegt hij toe “Dan ben ik wel een super-linkse VVD’er die wel groene principes heeft.”

“Waar ga je het komende jaar de nadruk op leggen?” vraag ik Dennis tot slot. “Ik wil jongeren ondersteunen die de Provinciale Staten of waterschappen in willen. De focus ligt daar op duurzaamheid, ik denk dat we daar wel wat kunnen winnen. Verder zijn er natuurlijk Europese verkiezingen. Hier moeten we een duidelijk verhaal hebben over hervormingen en dat Europa echt nodig is.”

Door Wouter van Erkel

Categorie: Weblog