Blogpost

Gewoon boos zijn

De Occupy’ers zijn gewoon boos. Boos op het systeem, boos op de universiteiten, boos op de regering, het maakt niet uit. Door veel critici is dit weggezet als een zwakte, maar ik denk dat het goed en noodzakelijk is om ook eens ´gewoon boos´ te demonstreren.

 

 De Occupy’ers zijn gewoon boos. Boos op het systeem, boos op de universiteiten, boos op de regering, het maakt niet uit. Door veel critici is dit weggezet als een zwakte, maar ik denk dat het goed en noodzakelijk is om ook eens ´gewoon boos´ te demonstreren.

Er zijn zat redenen in Nederland om boos te zijn. De pensioenen raken op, studeren wordt steeds duurder en  zorgpremies worden verhoogd. De perspectieven voor jongeren op een huis zijn bijzonder slecht, en banen liggen ook niet voor het grijpen. De ellende is groter dan vroeger – maar lang niet zo groot als in Spanje en Griekenland, mind you – en iedereen ziet dagelijks op het nieuws hoe regeringsleiders miljarden euro´s naar het zuiden pompen zonder de kapitaalmarkten tevreden te stellen.

 

Het is heel natuurlijk om dan boos te worden. Voor veel van de bovengenoemde zaken is een reden te noemen: er is geen geld meer voor. Geen geld betekent geen uitgaven. Kortom: er is niets aan te doen, door u of uw regering. Dit brengt mensen die zich hiermee geconfronteerd zien in een complete positie van onmacht. Boos worden is het minste wat je dan kan doen. Het gaat om je huis, je zorg, je pensioen, je baan en je studie, en het is niet aan jou om het te verbeteren of te verslechteren.

 

Tot dusver niets nieuws. Waar ik kritiek op heb, is de neiging om de Occupy’ers irrelevant te maken door te zeggen dat ze vaag zijn, en geen alternatief hebben. Ik verzet me hiertegen. Soms is er geen oplossing, soms wordt je het niet eens over een oplossing. Maar als dat je ervan moet weerhouden om, samen of alleen, je woede over dat probleem te uiten, is er niets dat het probleem aantoont. Dan ben je inderdaad irrelevant, evenals het probleem. Je stompt af, en accepteert een peniebele situatie die jijzelf niet hebt veroorzaakt omdat jijzelf geen oplossing ervoor kunt verzinnen of teweeg kunt brengen.

 

Maar er ís een probleem. ‘Samenleving’ lijkt een contradictio in terminis te worden omdat burgers niet meer samen-leven maar leven als winners en losers ten koste van elkaar. Zogenaamde winners leggen te weinig uit waarom ze doen wat ze doen, en geven de zogenaamde losers geen handvatten om te begrijpen. Zogenaamde losers beschuldigen zogenaamde winners te snel van oneerlijkheid, terwijl je ook op een eerlijke manier het leven kan leiden dat je wilt.

 

Zelfs als de Occupy’ers niets bereiken hoop ik dat we vaker van dit protesten gaan zien. Wordt maar boos, zet maar wat tenten op. Toon maar de zaken aan waar iedereen over na moet denken en waar politici iets aan moeten doen.

 

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to Twitter

JD Blog

Dennis van Driel - Zeeuw en Limburger

Ook dit jaar vinden er interviews plaats met alle nieuwgekozen Landelijk Bestuursleden. Het eerste interview is geweest met Dennis van Driel, aankomend Bestuurslid Politiek & Internationaal Doo...

Lees meer...

vrijdag 01 september 20:00
Openingsborrel - Rotterdam
maandag 04 september 19:45
Jaaropening met Mini-AAV - Arnhem-Nijmegen
dinsdag 05 september 20:00
Introborrel voor nieuwe (en oude) leden - Groningen
vrijdag 08 september 18:00
JD Brabant Kick-off BBQ - Brabant
zaterdag 09 september 10:00
Septembercongres - Landelijk
dinsdag 12 september 19:30
Dag van de lokale media - Amsterdam
dinsdag 12 september 20:00
In gesprek met... - Groningen
donderdag 14 september 19:30
Overdracht AAV - Amsterdam

» Bekijk volledige kalender

Vul hieronder je emailadres in om een link te krijgen waarmee je je aan kunt melden voor de nieuwsbrieven van de Jonge Democraten en waarmee je je abonnementen kunt wijzigen.

» Bekijk eerdere nieuwsbrieven

Jonge Democraten Online

FacebookLinkedInTwitterYouTube

© 2017 Jonge Democraten