Blogpost

Gewoon boos zijn

De Occupy’ers zijn gewoon boos. Boos op het systeem, boos op de universiteiten, boos op de regering, het maakt niet uit. Door veel critici is dit weggezet als een zwakte, maar ik denk dat het goed en noodzakelijk is om ook eens ´gewoon boos´ te demonstreren.

 

 De Occupy’ers zijn gewoon boos. Boos op het systeem, boos op de universiteiten, boos op de regering, het maakt niet uit. Door veel critici is dit weggezet als een zwakte, maar ik denk dat het goed en noodzakelijk is om ook eens ´gewoon boos´ te demonstreren.

Er zijn zat redenen in Nederland om boos te zijn. De pensioenen raken op, studeren wordt steeds duurder en  zorgpremies worden verhoogd. De perspectieven voor jongeren op een huis zijn bijzonder slecht, en banen liggen ook niet voor het grijpen. De ellende is groter dan vroeger – maar lang niet zo groot als in Spanje en Griekenland, mind you – en iedereen ziet dagelijks op het nieuws hoe regeringsleiders miljarden euro´s naar het zuiden pompen zonder de kapitaalmarkten tevreden te stellen.

 

Het is heel natuurlijk om dan boos te worden. Voor veel van de bovengenoemde zaken is een reden te noemen: er is geen geld meer voor. Geen geld betekent geen uitgaven. Kortom: er is niets aan te doen, door u of uw regering. Dit brengt mensen die zich hiermee geconfronteerd zien in een complete positie van onmacht. Boos worden is het minste wat je dan kan doen. Het gaat om je huis, je zorg, je pensioen, je baan en je studie, en het is niet aan jou om het te verbeteren of te verslechteren.

 

Tot dusver niets nieuws. Waar ik kritiek op heb, is de neiging om de Occupy’ers irrelevant te maken door te zeggen dat ze vaag zijn, en geen alternatief hebben. Ik verzet me hiertegen. Soms is er geen oplossing, soms wordt je het niet eens over een oplossing. Maar als dat je ervan moet weerhouden om, samen of alleen, je woede over dat probleem te uiten, is er niets dat het probleem aantoont. Dan ben je inderdaad irrelevant, evenals het probleem. Je stompt af, en accepteert een peniebele situatie die jijzelf niet hebt veroorzaakt omdat jijzelf geen oplossing ervoor kunt verzinnen of teweeg kunt brengen.

 

Maar er ís een probleem. ‘Samenleving’ lijkt een contradictio in terminis te worden omdat burgers niet meer samen-leven maar leven als winners en losers ten koste van elkaar. Zogenaamde winners leggen te weinig uit waarom ze doen wat ze doen, en geven de zogenaamde losers geen handvatten om te begrijpen. Zogenaamde losers beschuldigen zogenaamde winners te snel van oneerlijkheid, terwijl je ook op een eerlijke manier het leven kan leiden dat je wilt.

 

Zelfs als de Occupy’ers niets bereiken hoop ik dat we vaker van dit protesten gaan zien. Wordt maar boos, zet maar wat tenten op. Toon maar de zaken aan waar iedereen over na moet denken en waar politici iets aan moeten doen.

 

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to Twitter

JD Blog

Stel je kandidaat!

Stel je kandidaat voor het Landelijk Bestuur! Het is vanaf nu mogelijk om je kandidaat te stellen voor het Landelijk Bestuur. Tijdens het Zomercongres in Rotterdam (16 t/m 18 juni 2017) zullen hier...

Lees meer...

dinsdag 30 mei 19:30
Nederland als belastingparadijs? - Leiden-Haaglanden
dinsdag 30 mei 20:00
Betaalbaarheid van de zorg - Limburg
dinsdag 30 mei 20:00
Arend Jan Wonink – Groningen International - Groningen
woensdag 31 mei 19:30
Tegenpolen Anne-Fleur en Yernaz Ramautarsing - Rotterdam
woensdag 31 mei 20:00
Team Avond - Brabant
donderdag 01 juni 20:00
Bestuursinteresseborrel - Utrecht
vrijdag 02 juni 18:00
Kokkerellen met de Haagsche Rebellen - Landelijk
zaterdag 03 juni 11:00
Introdag - Landelijk

» Bekijk volledige kalender

Vul hieronder je emailadres in om een link te krijgen waarmee je je aan kunt melden voor de nieuwsbrieven van de Jonge Democraten en waarmee je je abonnementen kunt wijzigen.

» Bekijk eerdere nieuwsbrieven

Jonge Democraten Online

FacebookLinkedInTwitterYouTube

© 2017 Jonge Democraten